ماهنامه الکترونيکي دوران شماره 9   آذرماه 1385
 

 
 

 
 
   شماره 9   آذرماه 1385


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
اسناد و تاريخ شفاهي معاصر ايران

رحيم نيكبخت
«اسناد» و «اطلاعات شفاهي» دو منبعي هستند كه در كنار منابع كتابخانه‌اي و مكتوب از اهميت خاصي برخوردار بوده و هر يك كارآئي ويژه‌اي دارند. اطلاعاتي كه از اين دو منبع به دست مي‌آيد به سختي در منابع كتابخانه‌اي يافت مي‌شود ولي در تكميل اطلاعات گردآوري شده جايگاه برجسته‌اي دارند.
در پژوهش‌هاي جديد دو گونه منابع در كنار منابع كتابخانه‌اي اهميت و جايگاه خاصي يافته‌اند؛ اين دو عبارت از اسناد و منابع شفاهي هستند كه هر يك كارايي ويژه‌اي دارد . اطلاعاتي كه در اين دوگونه منبع وجود دارد به سختي در ميان منابع كتابخانه‌اي يافت مي‌شود. استفاده از ضبط صوت براي گردآوري منابع شفاهي شيوه‌اي جديدي است كه دستاورد پيشرفت تكنولوژي مي‌باشد ليكن در گذشته تاريخي ايران نقل اقوال شفاهي و ثبت آنها متداول و مرسوم بوده است كه ثبت و نگارش همين اقوال شفاهي تاريخ مكتوب را به وجود آورده‌اند، گرچه آنچه امروزه متداول و مرسوم است را نمي‌توان به گذشته تعميم داد.
آنچه در اين مقاله به آن خواهيم پرداخت بيان ارتباط و اهميت اسناد مكتوب در مراحل مختلف انجام تاريخ شفاهي است.
در وقوع حوادث تاريخي كه در حيطه پژوهش تاريخ شفاهي قرار مي‌گيرد خواه ناخواه اسنادي مكتوب توليد مي‌گرديده كه اين گزارش‌ها به جهت تعيين زمان، مكان ونحو